เคยคิดคงสักวัน ถ้าฉันรักเธอได้มากพอ
และเธอก็คงจะรับจะรู้และอาจเห็นใจกันสักครั้ง!

>แต่ใจเธอก็เป็นเหมือนดังทะเลทรายอ้างว้าง...
และความรักของฉันนั้นเป็นเหมือนน้ำเพียงแค่หยดเดียว
ต่อให้ฉันทุ่มเทให้ไปเท่าไร
มันก็หายไป ไม่เคยมีค่าเลย !!

.อีกนานแค่ไหน? ต้องขนาดไหน ??
รักจึงจะซึมเข้าไป เข้าไปถึงตรงที่หัวใจเธอนั้น

ต้องทำแค่ไหน เพื่อให้เธอมีน้ำใจ
ต่ออายุ ให้ความหวังกันได้ไหม ?

ก็หัวใจมันเหนื่อยล้า
ให้ไปแล้ว ไม่เห็นเคย...ได้กลับมา

=ไม่มีวันที่ฉันจะชนะใจ*

ในเมื่อฉันนั้นเป็นได้เพียง แค่น้ำเพียงหยดเดียว**

(หยดน้ำใน...พื้นทราย )